O zamanlar küçük çocuğum tabi. Hikayen beni o kadar etkilemişti ki “gözlerimin açılmasına” diyim, önayak olmuştu. Tarzın olsun, bakış açın olsun o kadar yalın ve o kadar şaşırtıcı ki, insanların algılarındaki duvarların eline veriyosun gerçeğin yılmaz s.kini afedersin.

Bu yazını okuduğumda beni ben yapan etkenlerden biri olduğunu anlamıştım yıllar sonra, şimdi karşıma burada çıkınca dayanamayıp minnetimi sunayım dedim. Canını yediğim internet ortamları yazarla okurun geleneksel konumlarını da yıkıyor amın götün bulunamazlığını yıktığı gibin. (amatör severim.)

Böyleyken böyle. Otuzbircilik müessesesi üzerinden insanlığın hazin durumunu gözler önüne serdiğin edebi ayak oyunların var ya, sana hayran bir kuşak var.

Burası can alıcı noktası, eline sağlık memo..